Kustmarathon Zeeland

Het is een gevecht tegen de elementen. De wind, het water, de hitte en de wisseling van hoogte in de duinen. 


Zaterdag 1 oktober. Het Zeeuwse Kustmarathon- weekend is al een dag eerder gestart met de Ladiesrun. Op zaterdag zijn de MTB-ers aan de beurt, en midden op de dag is de start van de Marathon. Op zaterdag wordt er over hetzelfde parcour als de hardloopversie, ook nog een wandel-editie georganiseerd. 


De uitdaging

Ondanks dat ik (nog) niet overal in Nederland heb kunnen lopen, en dus geen compleet oordeel mag vellen, durf ik tóch te zeggen dat de Kustmarathon de zwaarste van Nederland is, maar vooral als je je theorie niet goed hebt gedaan. Het is een combinatie- marathon van harde ondergrond en onverhard. Met wat minder geluk is een kwart van je marathon door mul zand, of is het water zó hoog, dat je maar weinig ‘hard’ strand hebt. Het is daardoor dat sommige lopers bij dit gegeven al afhaken. 

Doordat je langs de kust loopt plus een groot deel over de ‘Neeltje Jans’ , ben je bij deze loop ook afhankelijk van de wind. Want als je hem in volle kracht tegen hebt, kun je maar beter een andere loper vinden om achter te hangen! 

Een gedegen heuveltraining/ goede kracht in je benen helpt je door de duinen in Westenschouwen, maar al helemaal na de 25e kilometer. Op dat kilometerpunt kom je namelijk op het duinpad vlak voor Oostkapelle en krijg je de eerste pittige klim van 25 meter. Ervaren trailers lachen bij het horen van deze hoogtemeters, maar asfaltjunkies, zoals ik, moeten toch echt even slikken. 


Het is behoorlijk lastig om in cadans te raken in dat laatste stuk, omdat het pad waarover je loopt enorm welft. Waar je normaal een duin hebt met een helling over een meter of 25, kom je daar mini-heuveltjes en dalen tegen ( cols) over zo’n meter of 7. Dat wordt nogal als vervelend ervaren door veel lopers. Daarnaast kom je 3 keer een trap in het parcour tegen. Iedere lange-afstandeloper kent de verzuring in zijn benen, en wat dat doet met het lopen van trappen.  Zo ook op het 39-kilometerpunt, waar terecht wordt aangegeven dat je op de top het ‘hoogste punt van de marathon’ hebt bereikt. 

Vanaf daar mag je lekker naar beneden, met als toetje nog een kilometer over het strand van Zoutelande, waar er windbrekers in het parcours te vinden zijn. 


Wil je een PR zetten op een marathon, zoek dan niet deze uit. (Tenzij het je eerste is, want dan heb je de zwaarste vast gehad) 

De organisatie

De kustmarathon wordt ieder jaar in het eerste weekend van oktober georganiseerd. Terwijl ‘normale’ mensen met oud en nieuw van de champagne en de oliebollen genieten ,  zitten die-hard ‘wannabe-kustmarathon-finishers’ achter de computer om zich in te schrijven. 

Daar het een marathon is waarbij van A naar B wordt gelopen, is er extra veel te organiseren. Aangezien het openbaar vervoer in Zeeland geen heel goed netwerk heeft, komen veel lopers met de auto, en/of regelen een hotel bij de finish in Zoutelande. Vanaf Zoutelande wordt je, indien gewenst, met een bus vervoerd naar de start in Burg-Haamstede. Daar zijn namelijk geen parkeerplaatsen, maar wel een heel goed georganiseerde ‘kiss-and ride’. De vele borden en verkeersregelaars leiden je daar gemakkelijk naar toe. 

De grote sporthal in Burg Haamstede biedt kleedruimte, toiletten en tassen-inname. Daarnaar staan er nog enkele dixies opgesteld vlak bij de start. 

Er is een indeling gemaakt in startvakken, afhankelijk van de verwachtte finish-tijd, maar met ‘slechts’ 1750 deelnemers, wordt daar niet op gecontroleerd en kun je, bij wijze van, in elk vak gaan staan waar je wilt. Ikzelf startte in het vak 4>, maar had achteraf gezien liever iets meer naar voor willen starten. Het is namelijk een rollende start, op de eerste kilometers is het pad redelijk smal en daardoor is het tempo van de eerste 4 kilometers vrijwel volledig afhankelijk van de lopers voor je. Maar goed, dan kun je je kruid niet verschieten in het eerste deel!

Het parcours

Op ongeveer 1,5km loop je de duinen en het bos in over het pad waar ook de start is van de Hyundai Halve van Westenschouwen. De eerste heuvels en dalen zitten al vlug in de beentjes. Na 4 kilometer mag je vast een heel klein stukje strand proeven, dit is ongeveer 2 kilometer. Daarna kun je lekker naar boven, en op een verharde dijk vast denken aan de heerlijke Stormvloed-kering-kilometers die voor je liggen. Ik kreeg zelf de tip: spaar hier je krachten, want die heb je pas nodig in het tweede deel. En achteraf ben ik heel blij met deze tip! Kanjers van hardlopers hebben zich op juist die ‘makkelijke kilometers’ kapot gelopen. Aan het einde van deze prachtige dam zit je al op 15 kilometer. 

📸 omroep zeeland

Je vervolgt de verharde dijk nog 4,5km en bij Vrouwenpolder mag je dan eindelijk aan je romantische strandwandeling beginnen. Niet schrikken als je naakte mensen tegen komt, het is een nudistenstrand! (Sorry voor de volgende afbeelding 😂😂😂) 


Idealiter loop je daar met eb, deze editie had het geluk van springtij! Dat betekent: vrijwel geen hard zand. Ikzelf ben lekker de vloedlijn gaan volgen, en heb daar mijn voeten mee gekoeld (lees: kletsnatte schoenen en sokken). Dappere strijders waagden een poging door het mulle zand, maar moesten daardoor aan het einde toch gaan wandelen. Het einde van het strand werdd gemarkeerd door een leuke band, een mooie boog en veel toeschouwers. Helaas ook door een steile helling van mul zand. 


Vanaf kilometer 26 mag je lekker verhard over de dijk, waar ook veel toeschouwers je aanmoedigen. Je volgt het duinpad en daarna de boulevard, en daarbij krijg je twee lekkere heuvels voor je kiezen. Het uitzicht is echter fenomenaal! De drinkposten wisselen zich in dit deel van de strijd ook wat sneller af. Ook bands en toeschouwers zijn steeds meer te vinden. Je vervolgt die dijk met zijn rare collen, tot je bij trappen aan bent gekomen. Het is heel vreemd om je benen ineens zo hoog te moeten optillen! Bovenaan kun je bijna heel Walcheren overzien! Maar goed.. ‘What Goes up, must go down’ dus met een heerlijk tempo kun je ook weer naar beneden. Hoe grappig is het dat je dan bij 39kilometer nog een trap krijgt?! Een bordje bovenaan zegt dat je het hoogste punt van de marathon hebt bereikt. Vanaf daar alleen nog maar ‘downhill’. 


Als je daar bent , krijg je nog een toetje: de laatste kilometer mag je ook nog over het strand. En dat strand heeft nog een kleine verrassing in petto: windbrekers langs de vloedlijn. Dus daar mag je je tijdens het hardlopen met natte voeten /door mul zand ook nog doorheen wurmen. Maar dan weet je ook wel echt dat je er bijna bent. Want je hoort de muziek al van de Langstraat. Borden geven aan dat je nog maar 500m hoeft. Je wordt op handen gedragen door de toeschouwers. De speaker loodst je over de finish, die, heel toepasselijk, een berg zand is.


Na de finish kun je gelijk een tent in waar je de medaille ontvangt en een uniek finishers-shirt. Ook water en eventueel bier zijn daar te verkrijgen. De ingeleverde tassen staan bij een sporthal iets verderop, waar er ook gelegenheid is voor sportmassage, douchen en verkleden. 

In de Langstraat wordt het feestje gebouwd. 

Deze marathon kent ondanks zijn pittige karakter ook redelijk strikte tijdslimieten. Er staat 6 uur voor de totale race. Daarna geen medailles meer! 
Peet’s Review

Bereikbaarheid: ⭐️⭐️⭐️

Parcours: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ (zó zwaar maar zó mooi) 

Sfeer: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Dixies: ⭐️⭐️⭐️

Kleedruimte/douchegelegendheid: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Tasseninname: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ 

Drukte: 🏃🏼🏃🏼🏃🏼🏃🏼 (vooral eerste 4 km) 

Algemeen: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Website

9 gedachten over “Kustmarathon Zeeland

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: