Blikkie back!

2017 was een gek jaar. Het begon met een afgelaste race (De Florijn winterloop), die we toch met een leuk groepje hebben gelopen op 7 januari en op 8 januari een gezellige Halve marathon van Egmond.  Tijdens Egmond leerde ik Manon (Runs) wat beter kennen, kreeg ik een knuffel én de bloemen van Abdi Nageeye (mijn held). De week erna stonden meteen weer 2 wedstrijden op de planning, namelijk de Vondelpark by night (Dankzijn Arno Bouman) en Vondelpark race the day. De avond was onderdeel van de 20km die op mijn planning stonden en ik liep zowaar een PR op de dag op de 10 km.

Ik wilde vanaf toen echt starten met mijn trainingen richting de Zestig van Texel, maar had eigenlijk geen flauw idee hoe dat moest. Er ligt ook geen schemaatje bij de Runnersworld voor dat soort gekkigheid, Runkeeper begrijpt dat ook niet en helaas kon ik ook niks terugvinden in de Runner’s World. Ik dacht dat het ongeveer hetzelfde zou zijn als trainen voor een marathon, maar dan 1,5 keer verder. Mijn eerste heerlijke duurloop deed ik samen met die schat Karen (Karens_kitchen_runs), dat was echt heel erg fijn en gezellig en we liepen bijna 18 kilometer door Vathorst.

De tijd daarna deed ik vooral heel veel yasso’s. Om eerlijk te zijn, vind ik die nog steeds de allerlekkerste training die er is. Gewoon minimaal 10 x kapot gaan op 800m en lekker lang pauze tussendoor.

Eind januari wilde ik zo graag een mooie lange duurloop doen en ik zag op de insta-account van Martz Nieuwerf dat hij vaak op Texel liep. Nu was ik wel benieuwd wat me te wachten zou staan als ik daar de zestig zou gaan lopen. Daarnaast ben ik echt gek op het eiland en de mensen. Martz begeleidde me de eerste kilometers en zo kwam het dat mijn eerste dertiger van dit jaar aan de noordkant van het eiland was.

De tweede liep ik een week later naar en door het Amsterdamse Bos. Die week daarop liep ik samen met Ron en Gaby in Schoorl de volgende 30er. Minder dan een week later besloten Gaby en ik om er nog eentje te doen, maar dan de Utrechtse Heuvelrug Trail.

Dat is een leuke reisjefit, van station Driebergen-Zeist naar Rhenen of andersom. Maar zowel Gaby als ikzelf waren echt geen trailchicks en ook niet bekend met zelf navigeren. Daarnaast waren onze mooie schoentjes vies geworden en hadden we het op het eind ook wel echt gezien met het trailen. Wij deden deze loop op de dag dat het bekend zou worden wie er in het team van ASICS Frontrunner mochten. Gaby en ik checkten heel vaak onze telefoons, want we wilden allebei zoooo dolgraag in het team! Geen mail. Een beetje chagrijnig zaten we in de auto naar huis. Door de vieze schoenen, maar ook door de onduidelijkheid of we het waren geworden of niet. Meteen een dag later wilde ik de blubber eraf lopen met zoveel leuke loopmaatjes, want Jermaine had een leuke loop door het mooie Rotterdam gepland en ook Coen en Esther waren erbij, plus mijn New York loopmaatje Remco.

Ik leerde nieuwe mensen kennen en zo had ik in twee dagen gewoon meer dan 55 km gelopen.

Die maandag erop hoorde ik dat ik was uitgekozen voor het team van ASICS Frontrunner. En het mooiste vond ik wel dat ik het was geworden met heel veel van mijn allerliefste loopvrienden. Gaby, Jermaine, Hedwig, Natalie en Irene. Manon, Chris, Roderick, Patty en Debbie kende ik ook al. Het was heel bijzonder om te merken dat Robert al deze toffe mensen bij elkaar had weten te rapen en ik voelde me zo bevoorrecht dat ik hiervan deel mocht uitmaken. We wisten in het begin niet zo goed wat we ermee aan moesten, maar in de loop van het jaar hebben we het wel heel mooi vorm weten te geven met zijn allen.

In maart had die schat Meike een clinc gewonnen van Marko Koers, en ik mocht, samen met nog een paar echte leukerds, mee daarnaartoe. We trainden op de echte baan op Papendal en het was heel tof.

In de aanloop naar de Zestig van Texel liep ik nog 2 keer een gekke afstand. De eerste was een reisjefit-je naar Utrecht, waar ik startte bij de Domtoren, via Hilversum en Diemen doorliep naar de Dam. de Dom tot Damloop, zeg maar. 45 kilometer, waarvan die lieve schat Wilbert mij de laatste kilometers gezelschap hield.

Ik bleef maar bezig met de langzame lange duurlopen, want twee weken later liep ik met niemand minder dan Manon de hele Afsluitdijk af. 32 kilometer in supergezelschap. We konden het zo goed vinden, dat we die dag erna ook nog samen wat kilometers liepen, inclusief een fun-run Glow in the park en die dag erna ook nog even de CPC in Den Haag. Dat weekend liepen we samen meer dan 75 km.

De week daarna was de eerste kennismaking van het Frontrunner team, in Amsterdam. Maar Natalie en ikzelf hadden een Sporty Girls Event geboekt in Zeeland. Zo kwam het dat we samen onwijs veel kilometers reden om toch bij het event te zijn. Omdat we dat weekend vrijwel niet hadden gelopen, liep ik van Burgh Haamstede naar Vlissingen. Met volledige tegenwind, over de stormvloedkering, 35km. Gelukkig was de wind die week erna gaan liggen, want toen liep ik (deels) samen met Ron nog een 35er, dit keer over Kinderdijk.

Mijn laatste gekke lange duurloop deed ik zo’n twee weken voor de Zestig van Texel, toen ik mijn afstandsrecord brak door 51 kilometer te lopen met een reisjefit-je naar Baarn en richting Hilversum, om daar het Voetstappenpad te lopen. Ik was een paar keer verdwaald, maar die lieve Joke hielp me thuis te komen. Dit loopje gaf me volledig vertrouwen in een goede afloop in Texel. Ik had mijn kilometers gemaakt en was vastberaden om die 60km  binnen 6 uur te finishen… Hoe dat ging, lees je hier terug.

In januari, februari en maart, mijn training naar Texel,  liep ik  20- 25 km: 6 keer, 25- 30 km: 4 maal,  30- 35 km: 5 keer en 2 40-plussers.

Helaas had ik daarna echt heel veel last van mijn heup. ik wilde niet toegeven dat ik waarschijnlijk een overbelasting had, want ik had zoveel genoten van alle loopjes, dat ik niet aan mezelf wilde toegeven dat ik misschien iets teveel had gedaan en vooral in de verkeerde loophouding.

De maanden die volgden, kwakkelde ik met mijn motivatie en was vooral ook erg doelloos. Mijn teamgenootjes zorgden ervoor dat ik lekker bezig kon blijven. Zo organiseerden wij samen de openingsrun van de ASICS Flagshipstore, organiseerde Martijn de reptielenrun, waarbij we serieus slangen hebben gezien hier in Nederland! Monique en Jo organiseerden een run in het mooie Maastricht. Samen met Gaby liep ik de Beemster Erfgoed marathon, dat was vooral heel gezellig. Met Irene en Debby deden we de Marikenloop. Mijn Runningfamilie de Running Rebels Rotterdam kwamen gezellig een rondje doen in 020. Ik probeerde mijn motivatie ook weer terug te vinden door mee te doen met de Daily Mile Challenge in juni, maar na dag 17 gaf ik het op, want mijn heup wilde nog steeds niet wat ik wilde. Ik was boos en ongemotiveerd en had pijn en ik werd een chagrijnig mens. Ik hield een insta- stop. Maar ook een loop-stop. Ik keek mezelf eens even recht in de spiegel aan en besloot opnieuw te beginnen met leren lopen.

Om dat goed te plannen, keek ik Valentino lief aan en die wilde me helpen met mijn loophouding. Zo kwam het dat we de hele zomer door, twee keer per week samen trainden op de baan van Arsenal, achter het Olympisch stadion. Ik leerde iets over loopscholing en deed braaf mijn intervallen, waarbij hij me veel aanwijzingen gaf. Ik kreeg zoveel energie van hem en hervond de zin om te lopen. Ook veranderde ik van hak naar voorvoetlander. Ik voelde me soms echt zweven en lopen was weer helemaal leuk! Mijn doelen waren helder: ik wilde sneller worden op de 10 km, bij de Dam tot Dam een PR zetten en daarna knallen op de halve van Eindhoven, waar Gaby en ik onze zinnen op hadden gezet.

Ondanks het vele trainen, is geen van deze doelen gelukt. Dat gaf weer even een dipje, maar doordat weer met muziek ging lopen, was dat dipje snel weg en mijn volgende doel was om een appeltje te schillen met de marathon van Amsterdam. In de weg daarnaartoe liep ik samen met het team van Vifit én Lotte en Erik, meerdere lusjes door “Het Lint”. De laatste dertiger die ik liep voor Amsterdam, organiseerde uit naam van ASICS Frontrunner On Tour. Daarbij kreeg ik hulp van Valentino en zo liepen we met een mannetje/vrouwtje of 18 verschillende lusjes door Amsterdam.

In de week voor Amsterdam mocht ik mee als begeleidster tijdens de Run The City Lissabon. Dat mocht ik, omdat Manon helaas haar been had gebroken en zij dus niet mee kon. Ik liep daar nog redelijk veel prachtige kilometers, die achteraf gezien, niet zo handig waren, zo vlak voor Amsterdam. Tijdens de marathon kreeg ik hulp van Chris, mijn lieve teamgenoot, die me 32 km ging bijstaan.

Ook de marathon van Amsterdam ging niet zoals gehoopt. Ik had zware benen én verkeerd gestapeld, waardoor ik me echt de hele marathon slecht voelde. Toch uitgelopen, want #NeverGiveUp! Gelukkig was er al snel een nieuw marathon gepland, die van Valencia. Na twee weken rust na Amsterdam deed ik weer wat yasso’s en een dertiger en begeleidde ik de Run The City naar Rome. Daarna taperde ik weer richting de marathon. Maar wel met een toffe clinic van Dennis Licht, waarbij ik hem en Cato beter leerde kennen.

In Valencia waren we met een enorm toffe club mensen, de marathon was echt zó mooi! Ik dacht dat ik die dag echt ging knallen. Helaas zorgde de snel oplopende temperatuur en toch misschien de slechte voorbereiding ervoor dat ik niet mijn doel kon halen.

Toch heb ik zo enorm genoten van die marathon, dat ik meer trots daarop ben dan bijvoorbeeld de Zestig van Texel.

December stond voor mij vooral in het teken van organiseren. Wij wilden een Sinterkerstviering doen met het ASICS Frontrunnerteam, plus ik wilde nog een ASICS Frontrunner On Tour organiseren. Dat werd de Lampie-On-Tour. Door een ontstoken kaak kon ik de tweede dag helaas niet zelf begeleiden. Dat vond ik echt heel erg. Maar gelukkig wilden mijn lieve teamgenootjes Maartje, Gaby en Irene het voor mij oppakken.

Tijdens de bijeenkomst met ons team, werd ik door mijn teamgenootjes uitgekozen als Frontrunner of the year, samen met Dennis Licht. Niet omdat ik vooraan loop in het lopen. Omdat ik mijn teamgenootjes kennelijk toch inspireer met het lopen. Omdat ze vinden dat ik een teamplayer ben en omdat ik graag dingen organiseer. Ik hou van gekke dingen doen, zolang het maar met hardlopen te maken heeft. Ik hou ervan om met mensen samen te lopen, samen te sporten en te praten over hardlopen. Het ASICS Frontrunner team gaat niet over gratis kleding, zoals sommige mensen in het begin van het jaar dachten. Ze dachten dat we alleen een marketingtool zouden zijn voor de kleding. Natuurlijk dragen wij het graag! Het zit fijn, ik vind het mooi! Maar het team gaat over veel meer. Het gaat over de gedeelde passie. Ik heb heel veel motivatie gekregen van mijn team. Om verder te kijken dan PR’s. Om dingen te doen die ik voorheen niet zou durven te doen. Voor mij betekent het veel. Want ik mag in naam van ASICS mooie dingen organiseren, daardoor mensen motiveren om te bewegen en ervan te genieten. Ik kan niet wachten om volgend jaar weer van die toffe dingen te ondernemen! Vanaf half januari kun je weer solliciteren om bij ons in het team te komen, dus hou onze social media accounts in de gaten. Misschien kunnen we samen mooie dingen bedenken!

Met de drie trainingen die er nog aankomen deze week. zal mijn teller voor 2017 op net geen 2300 kilometer komen. Mijn twee PR’s zijn die op de 10 km van begin van het jaar en het afstandsrecord van de Zestig van Texel. Maar dit jaar was groots in teambuilding en voor mezelf goed nadenken over hoe het allemaal wel moet. Ik ontmoette zoveel mooie mensen! Wat een prachtig jaar was het! 2018 wordt vast nóg mooier. Ik voel het.

Ik wens jullie een prachtig sportief 2018 en moge het maar aan al je verwachtingen mogen voldoen.

3 gedachten over “Blikkie back!

Voeg uw reactie toe

  1. Wow wat een episch jaar voor jou Peet!! Geweldig! Wat een mooie (lange) lopen! En mooie reisjes! Loopdipjes horen er bij en dat gaat echt wel goed komen bij je! Daar geloof ik wel in! Je hebt al zoveel bereikt! Vergeet niet wat je allemaal gedaan en geleerd hebt! Op naar volgend jaar lieve Peet!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: