Stuiterbal

Er zijn wat mensen die me kennen als stuiterbal. Van links naar rechts, met ups and downs en van hot naar her. Ik wil het liefste overal aanwezig zijn, want ik vind het zo tof om overal een rondje te lopen en met nieuwe mensen. In 2016 deed ik vrijwel 3 weekenden van de 4 per maand ergens wel een wedstrijd. In 2017 was dat beduidend minder, vooral omdat ik specifiek voor de Zestig van Texel trainde, daarna heel lang herstel nodig had en vervolgens 4 doelen had staan.

Ik volgde al heel lang geen schema meer. Dat deed ik wel in aanloop naar de New York marathon van 2014, maar daarna heb ik het eigenlijk altijd zelf verzonnen. Dat was, omdat ik het lastig vond om in het gareel te blijven. Ik dacht dat mijn plezier daardoor zou verdwijnen. Een schema kan dan ook zo’n algemeen ding zijn, dat zich niet aanpast aan jouw specifieke voorkeurs– trainingsdagen en wedstrijden tussendoor niet incalculeert. Ik probeerde tussendoor nog wel eens te spieken bij de schema’s van bijvoorbeeld Runkeeper, maar die waren vaak meer een eerste opbouw, dan dat ze meerekenden wat ik op dat moment al kon. Die schema’s zijn overigens al heel veel verbeterd!

Ik merkte in 2017 dat hoe hard ik ook trainde, ik absoluut niet vooruit ging. Met als gevolg dat ik het liefste alleen nog maar harder wilde trainen. Intervals, die moesten ervoor zorgen dat ik sneller zou worden. Twee keer per week stond ik op de atletiekbaan en mijn loophouding werd er wel beter van, mijn prestaties bleken niet in lijn te liggen met mijn gedane trainingsarbeid.

DSC_0014

Mijn gemiddelde loopweek tikte regelmatig 70 kilometer aan, ik begreep er niks meer van. Hoe kan het nou, dat je door harder werken, minder resultaat ziet? Mijn teamgenootje Chris maakte een opmerking, die me in mijn hoofd bleef spoken: “Peet, volgens mij ben jij alleen maar aan het afbreken en ben je overtraind“. Dat vond ik heel typisch! Want ik had geen blessures (meer) en vond het heerlijk om lekker te lopen.

Maar als ik heel eerlijk was? Liep ik dan om het lopen, om het sociale contact? Om de bling? Om in elk geval wel sportief bezig te blijven? Of zei mijn lichaam wat anders?

Ronald, een hele enthousiaste fitnessjunkie en een instagrammaatje, schreef een blog over supercompensatie. Ook al ging het in dit verhaal vooral over krachttraining, toch was ik er door geïntrigeerd en was benieuwd of dat ook zo was bij duursporten. Ik had er voorheen namelijk nog niet eerder over gehoord. En ja hoor! Ook het Runner’s Web had hier iets over geschreven!

Na de twee marathons van het najaar van 2017 (Amsterdam en Valencia) besloot ik dat ik er ook maar eens naar moest gaan kijken.. Dat supercompenseren klonk me toch wel erg lekker in de oren. Hoe ik dat zelf kon gaan doen? Echt geen idee. Vandaar dat ik ben gaan rondkijken naar iemand die misschien mijn trainingen goed kon gaan doseren. En ja, deze stuiterbal was dus op zoek naar een echt schema, dat op mijn wensen en lijf is gemaakt.

Mijn teamgenoot Dennis Licht  nam bij mij een Zoladztest af, om te kijken hoe het met mijn fitheid stond. Wat een Zoladztest is en wat het resultaat was van die test, dat kun je hier teruglezen. Aan de hand van die test maakte Rob Veer mijn schema. Waarom hij? Omdat ik de prachtige resultaten had gezien bij teamgenootjes Monique, Chris, Robert en bij vriend Mari op de New York marathon van 2017. Zelfs Mari, die zelf echt een Runningjunkie is, werd erg rustig van zijn schema en verbaasde zichzelf iedere keer weer met hoe hij wedstrijden liep. Dus vandaar dat ik voor Rob koos. Ook de mogelijkheid om dingen op korte termijn nog aan te passen, dat vond ik wel een fijne optie. Ik gaf hem vooraf al aan dat ik gek ben op social runs en dat ik hoopte dat hij niet gek van me zou worden. Zijn antwoord: “ik ken jouw soort wel en kan daar prima mee omgaan” Of iets in die strekking. Dat beviel me wel.

DSC_0063

Vandaar dat ik nu ongeveer 3 weken bezig ben met een echt schema. Ik moet volgens de Zoladztest bepaalde zones beter trainen, vooral die van de vetverbranding. Daar ben ik erg blij mee, want ik ben helaas wel wat kilo’s aangekomen. Misschien kwam dat ook deels door de overtraining. Ik had het idee dat mijn systeem een beetje in de war was geraakt. De vetverbrandings-zone is trainen op lage hartslag. Ik mag vooral heel erg langzaam lopen. Ook maak ik veel minder kilometers dan verwacht.

Maar weet je..? Ik vind het eigenlijk wel lekker. Het schema doseert mijn trainingsdagen, er zitten heus wel trainingen in waarbij ik wat harder mag gaan. Ik hoop door dit schema echt goed te kunnen opbouwen. Gebruik te maken van supercompensatie. Mijn lichaam de rust te gunnen om te groeien en zo weer een betere Peet te worden.

Afgelopen zondag liep ik de halve marathon van Egmond. Ik liep de slechtste tijd ooit op dit pittige parcours. Van alle 5 de jaren. Ik was heel even teleurgesteld in mezelf. Want laten we eerlijk zijn, je wilt jezelf altijd testen. Maar ik liep heerlijk en gezellig samen met RinusRinus en Chantal. En toen ik Dennis er over sprak zei hij:

“Een boer trekt zijn worteltjes ook niet uit de grond om te kijken hoe ze groeien. Vertrouw in het proces.”

En dat is precies wat ik ga doen en waarom ik het eigenlijk helemaal niet erg meer vind dat ik niet sneller was in Egmond.

Deze stuiterbal gaat rustig rollend naar de finish. Ik heb vertrouwen in het schema. Ik mag zo 30 minuten op 9 tot 9,5 km/uur lopen. Ik heb er zin an!

 

DSC_0259

2 gedachten over “Stuiterbal

Voeg uw reactie toe

  1. Hoi Petra, mooi artikel! Ik loop ook op een schema, vooral in lage HR zones op dit moment, en vind de structuur ook erg fijn! En die lol gaat er bij jou echt niet zomaar af! 👍

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: