Marathon maniak

Mijn allereerste marathon was die van New York. Ik was daar nog nooit geweest en om eerlijk te zijn, De Verenigde Staten trokken me niet zo. Maar een marathon lopen, je ervoor inschrijven en helemaal daarnaartoe gaan om zo’n “pleuriseind”daar te gaan rennen, dat trok me wel. Eigenlijk omdat je dan heel veel ziet in een hele korte tijd. Sightseeing op hoog tempo, om het zo maar te noemen.

Nu ben ik ook niet de snelste en misschien dat ik daarom meer te zien krijg tijdens een loopje, maar een stad wordt er echt nóg mooier van als je hem bekijkt door de roze bril van je Runner’s High.

Ondertussen heb ik het voorrecht gehad om een marathon te lopen in drie buitenlandse steden: New York, Berlijn en Valencia. Dit jaar komen er daar een paar bij: die van Limassol, Parijs, (nog een keer ) Berlijn en Palma.

——————————————————————————————————————————–Waarom ik je kan aanraden om je eerste marathon te lopen in het buitenland? Dit zijn mijn argumenten:

  • Je moet ernaartoe reizen, dus je moet meer plannen dan alleen maar je loopje. Zie het als een vakantie en de bonus is je marathon. Zorg er alleen voor dat je de dag voorafgaand aan de marathon niet teveel gaat lopen of bewegen!
  • Het is altijd wat vreemd, je zult er weinig bekenden zien langs de kant. Je moet jezelf dus mentaal trainen, dat je het echt alleen kan. Dat maakt je sterker. En als je dan een bekende langs de kant ziet, zal dat je extra kracht geven!
  • Je weet er de weg niet, dus je zult echt 10 keer nadenken als het ook maar 1 keer in je op komt om uit te stappen. (En geloof me, dat zul je vast op een gegeven moment denken)
  • Je eerste marathon loop je om hem uit te lopen. Om jezelf te bewijzen dat je dat kan. Je zult minder gebonden zijn aan een tijdsdoel, waardoor je jezelf mag gunnen om rond te kijken.
  • De beste manier om je spieren en je lijf de afvalstoffen te laten wegwerken, is door rustig te bewegen. Dus huur de dag na je marathon een fiets en bekijk de stad op een andere manier.

New York

In 2014 liep ik net 1 jaar hard. Ik was gretig, wilde meer en verder en sneller. Dat is overigens een tikje dat ik nog niet ben kwijt geraakt. Via Facebook zag ik een advertentie om het via de Cliniclowns te doen. Een startbewijs voor de New York marathon, dat kost nogal wat. Dan moet je de reis nog maken en een verblijf zoeken. Door het voor het goede doel te doen, werd dit allemaal voor me georganiseerd. Daarnaast kwam ik een een team met fantastische mensen, die ook allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Want het lopen voor een goed doel, dat betekent dat je naast je trainingen, je ook tijd kwijt bent aan het zoeken naar donaties. Daar tegenover staat, dat je met de groep samen kunt trainen, er schema’s voorhanden zijn en professionele begeleiding. Onder bezielend toezicht van Mark van Hoorn, Marijn Michels en Bram Som (ja, de 800m loper) werd ik klaargestoomd voor de marathon. Als ik hierop terug kijk, was dit zo’n mooie ervaring. Hier leerde ik meer over hardlopen, over de magie van de marathon, hoe ga je slim om met voeding (voor en tijdens de marathon) en met onze hele groep waren we binnen een half jaar getransformeerd als een hecht team. Eén van die teamgenoten is mijn grote vriend Jermaine, die nu ook mijn teamgenootje is in het ASICS Frontrunner team. Er zijn verschillende goede Nederlandse doelen die de marathon van New York aanbieden, ik kan je echter de begeleiding van het  NY marathon voor Cliniclowns– team echt aanraden.

Ik had de smaak te pakken. Ik had een goede eerste marathon gelopen, super genoten van alles dat New York me had laten zien. De volgende werd de marathon van Rotterdam. Ongelofelijk, hoe mooi Nederlanders bezig kunnen zijn met sport. Het is niet zo overweldigend als New Yorkers (die vinden je een held, en zullen niet schromen om dat aan je te laten weten, zodra ze je medaille zien), maar het is prachtig om te zien hoeveel volk er op de been is om je aan te moedigen.

Mijn Cliniclowns- loopmaatje Ian en ik hadden al direct besloten, na onze allereerste dertiger in september, dat we nóg een buitenlandse marathon wilden lopen. We wilden niet al te ver en hadden mensen horen praten over Berlijn. Dat het een vlakke marathon was (niet die gekke bruggen, zoals in New York) en een snel parcours. Klinkt goed. Aangezien je voor Berlijn moet loten, hadden wij ons al in oktober ingeschreven en wachtten rustig af.
Na de marathon van NY hoorden we of we waren ingeloot. En ja hoor! Ik zat erbij! Helaas Ian niet. Die heeft het uiteindelijk kunnen regelen via een goed doel. Dat kost wel wat meer, maar de karmapunten waren het waard. Hoe de marathon van Berlijn is? Dat kun je hier teruglezen. De loting voor 2018 is ondertussen al weer gesloten. Dit jaar zal ik hem samen met heel veel leuke loopmaatjes gaan doen. Ja, dit jaar staat hij opnieuw op mijn to-do-lijstje. Dit jaar ga ik op reis met Chris, Jermaine, Celeste, Erik, Eleanor en Roderick. Maar er zijn nog superveel andere loopmaatjes daar aanwezig.

Na Berlijn had ik het even gehad met marathons. Ik had er toch 3 binnen een jaar gelopen. Natuurlijk bleef ik wel lekker doortrainen en leerde steeds meer loopmaatjes kennen. Tijdens oud- en nieuw zat ik achter mijn laptop. Ik kreeg een mooi kado van mijn moeder: ik zou de Kustmarathon mogen lopen als kado. Die viel precies op de verjaardag van mijn overleden (Zeeuwse) oma en om haar te herdenken en eren, kon ik die marathon lopen. In januari 2016 besloot ik dat ik eigenlijk best wel in vorm genoeg was om tóch die mooie marathon in Rotterdam nog eens te doen. En niet onverdienstelijk, ik liep daar heerlijk, alles zat mee, ik zag heel veel bekenden langs de kant en liep daar mijn PR: 3:55:41. Onder de 4 uur! Hier lees je mijn verslag terug.

Na De Kustmarathon had ik nog zoveel energie over, dat ik ook de TCS Amsterdam marathon wilde doen.

In 2017 zette ik alles op alles om de Zestig van Texel goed te lopen. Na een lang herstel, had ik toch weer een magisch doel nodig. Dat werd opnieuw de marathon van Amsterdam. Die liep niet zoals ik had gehoopt, maar ik had nog een escape: ik ging samen met Gaby, Natalie, Jermaine, Celeste, Ron, Debbie, Wouter en Erik naar Valencia en ook daar wilde ik de marathon lopen. Nu ik dit schrijf, besef ik me dat ik daar helemaal nog niks over geschreven heb. Het verhaal over Valencia komt eraan, beloofd!!

Valencia is een hele mooie marathon. Dat ik erheen vloog met mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes, op mijn verjaardag, maakte de reis naar Valencia extra speciaal. In Valencia voelde echt alles goed. Van het moment dat ik op stond tot aan het punt dat ik door de warmte mijn tempo kwijt raakte. Ik had Valencia sneller kunnen lopen, maar ik was zoooo aan het genieten van de stad en de toeschouwers, dat ik besloot om mijn tijd los te laten en samen met Jermaine gewoon te genieten van alles. En dat is zeker gelukt. Wat heeft Valencia een prachtige race!

Het was voor mij wel duidelijk dat ik anders en gestructureerder moest gaan trainen. Aangezien ik de kans kreeg om in Limassol te lopen, wilde ik juist daarnaartoe mijn uiterste best doen om van alle systemen gebruik te maken. Daarom schakelde ik de deskundige hulp van Dennis Licht in om te zorgen dat mijn loophouding optimaal zou worden en ik precies wist welke zones er training nodig hadden. Lees hier terug hoe hij mijn zones vaststelde. Ook met diverse oefeningen ben ik bezig mijn heupen en benen te versterken, want Dennis geeft me veel oefeningen mee. Aangezien Rob Veer de bekendste marathon- schema- maker is van Nederland en ik heb gezien wat hij heeft gedaan voor mijn teamgenootjes in de New York marathon, had ik gevraagd of hij voor mij een schema wilde opstellen. Met de Zoladztest- resultaten die Dennis had geanalyseerd, heeft hij dat gedaan en zodoende denk ik dat ik er alles aan doe om een mooi resultaat neer te zetten in Limassol. Natuurlijk hou ik in mijn achterhoofd dat alles zou moeten kloppen op die dag. Behalve dat ik weinig rust zal hebben op de dag ervoor, dat het er warm is en dat het parcours niet zoveel variatie kent, heb ik er toch vertrouwen in dat ik kan knallen die dag.

Het lopen van een marathon is voor mij een magisch iets. De training ernaartoe is al speciaal. Het kost veel tijd, maar doordat je veel op laag tempo moet trainen, kun je het vaak samen doen met iemand. Je moet ook echt lang lopen (tot wel 3 uur), waardoor je ook echt de tijd krijgt om je loopmaatje(s) te leren kennen. Er komt altijd een punt waarop je denkt: “Oef, train ik wel genoeg of hard genoeg”. Dit komt altijd een keer in mijn hoofd, zeker in de laatste taper weken. Dan ga je aan alles twijfelen, je voelt elk pijntje dubbel. Die onzekerheid hoort erbij. Dat is iets dat ik zelf alleen heb als ik voor de marathon train. Tijdens de marathon zelf passeren alle loopjes, alle trainingen en vooral alle mensen waarmee ik die heb gedaan, de revue en die zorgen ervoor dat ik vaak met een grote glimlach op mijn hoofd loop. Ik leef van marathon naar marathon. Op een gegeven punt denk ik vaak: “waarom doe ik dit eigenlijk, wat is het nut, zal ik gewoon stoppen”. Maar juist op dat moment begint de marathon echt. Je laat jezelf zien dat je meer bent dan een faler. Meer bent dan die oude persoon die niks deed. Ik denk persoonlijk dat het finishen van een marathon en de blijdschap die dat geeft, precies is wat ik regelmatig nodig heb aan bevestiging.

Ik ga naar Limassol met www.worldsmarathons.com . Ze hebben hele leuke -soms onbekende- marathons in hun portfolio, voor leuke prijsjes. Je kun nu nog inschrijven voor Limassol en ik mag je zelfs een korting geven van 20% als je mijn naam gebruikt als code… Petra dus. Loop jij dit jaar een keer met me mee?

4 gedachten over “Marathon maniak

Voeg uw reactie toe

  1. Leuk verslag. New York was ook mijn eerste marathon. Daarna was ik ook direct besmet met het marathon virus! New York liep ik in 2004. Nu bijna 14 jaar later heb ik er inmiddels 21 marathons uitgelopen! De meeste in Nederland. In oktober ga ik mijn 5e marathon in het buitenland lopen. Een redelijk klein schalige loop in Leipzig. Berlijn staat ook nog wel op mijn bucket list. Maar ik ga naar Leipzig omdat ik samen met een groepje lopers heen gaat, waarmee ik op de woensdag ochtend loop. Ook loop ik ook niet echt snel. Maar zo kun je wel langer genieten onderweg.
    Maar eerst loop ik in April in Rotterdam voor de 5e keer daar de marathon. Noy, we komen elkaar vast ergens weer tegen. Of we plannen een keer een leuke lange duurloop.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: