Viva Valencia

Ongelofelijk, hoe snel 18 weken voorbij zijn gegaan. Dat is gewoon al een derde van het jaar. Ik had beloofd om wat te vertellen over de trip en de marathon van Valencia. Aangezien ik nu nog aan het herstellen ben van de marathon van Limassol, heb ik even tijd over en wil mezelf (en jullie daarbij) even terug meenemen naar die fantastische trip.

Hoe het kwam dat we opeens naar Valencia gingen, dat weet ik eigenlijk niet meer. Jermaine had bedacht dat hij eigenlijk nog wel naar het buitenland wilde om lekker te gaan hardlopen en in de ASICS Frontrunner app was al snel de interesse gepeild om dat gewoon spontaan te doen. Half november, de winter zou voor de deur staan en we wilden eigenlijk allemaal nog wel een klein Middellandse Zee klimaatje in ons opnemen. Gaby had het jaar daarvoor de marathon van Valencia gelopen en binnen no- time hadden we besloten dat die het zou worden. Niet alleen omdat daar de marathon half november was, maar ook een snelle 10 km wedstrijd op dezelfde dag.

Het zou voor mij een maand na de marathon van Amsterdam komen, maar ik had het idee om deze marathon echt voor de fun te lopen en mezelf geen druk op te leggen. En voor 10 km die hele reis te maken, zag ik op de één of andere manier niet echt zitten. Reizen en wedstrijden lopen in het buitenland zijn onlosmakelijk verbonden aan marathons. In elk geval niet korter dan een halfie.

Binnen een week hadden we een leuke groep mensen bij elkaar die zeker naar Valencia wilden. Niet alleen uit het team, maar ook onze loopmaatjes Wouter, Erik en Ron gingen mee. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Debby dacht een leuke Air B& B te hebben gevonden en het was zo geboekt. Een deel van ons vertrok vanuit Eindhoven, de anderen vanaf Schiphol. En persoonlijk had ik een extra feest: ik was jarig op de dag dat we erheen vlogen. We vlogen al erg vroeg, waardoor we de hele dag lekker hadden om te aclimatiseren, rond te kijken en mijn verjaardag te vieren..

We hadden het goed geregeld, we konden 3 dagen chillen voordat we moesten lopen en hadden ook nog een dag voordat we weer terugvlogen. 5 dagen Valencia: ik kan het iedere hardloper aanraden.

Valencia hardloopstad

Valencia is een echte hardloopstad. Sightseeing op hoog tempo, dat kun je daar briljant doen. Het heeft een prachtig, langgerekt park (Het Turia- park) waardoor je kunt lopen en waar routes zijn uitgestippeld. De stad heeft moderne architectuur, maar ook een prachtige oud deel. Het heeft een haven en een strand, een heerlijk klimaat, vriendelijke mensen en een enorm goed geregeld hardloopevenement. Je kunt er gemakkelijk fietsen huren, zodat je los kunt fietsen op de dag na de marathon, of om je op tijd aan de start te begeven.

De prijs voor een startbewijs voor deze marathon is erg laag. Voor sommige evenementen betaal je het dubbele. Daarnaast is er een leuke, grote expo georganiseerd en krijg je bij je startbewijs een enorme tas met allerlei hardloop- goodies. Van supplementen tot armbandjes, van energy bars tot een shirtje van de race.

De dag voor de marathon wordt er in de ochtend een breakfastrun georganiseerd. Super gezellig, lekker loslopen met zijn allen en het startbewijs kost echt geen drol. Je hoeft jezelf alleen even op te geven. Het is een 5 km run door het Turia park en na de finish staan er allerlei lekkernijen voor je klaar in kraampjes. Diverse koekjes, drankjes, mandarijnen.

De rest van de dag voor de marathon heb ik samen met Gaby en Nathalie besteed in een hop on- hop off bus, om onze benen zoveel mogelijk te ontzien. Daar hebben we ook heerlijk veel foto’s van elkaar gemaakt in onze diverse hardloop-outfits. Je kunt daar een mening over hebben, maar dat vinden wij nou eenmaal supertof om te doen. Die bussen maken twee lusjes en op de een of andere manier leek het wel of ze het hele parcours van de marathon volgen.

Valencia staat dat weekend helemaal in het teken van het evenement. “Valenicia es Oro”is de kreet. “Valencia is goud”. Zoals je in Berlijn een blauwe ideale lijn kunt volgen, zo heeft Valencia een gouden lijn en overal waar je komt, wordt je er aan herinnerd dat je daar langs mag lopen tijdens de race.

De race start al om 8:30u. Op dat tijdstip is het nog behoorlijk fris en daarom had ik gekozen voor een 3/4 broek en een topje. Topje omdat het wel echt heel erg warm beloofde te worden na een paar uur. Daarnaast had ik geen zin in schuurplekken aan de binnenkant van mijn benen, dus die 3/4 tight kwam ideaal uit. Daarnaast zitten in die tight grote “flipbelt”- achtige zakken, zodat ik mijn gelletjes daar mooi in kon stoppen.

Ron en ik waren de enige van de groep die de hele marathon gingen lopen en Ron had de dag ervoor -heel lief- een echte pasta- party voor ons allemaal georganiseerd in het “mannen- appartement” . Met Ron en Gaby en Nathalie fietsten wij die ochtend al vroeg naar de start en konden heerlijk vooraf chillen.

Ik had goed kunnen slapen, mijn rusthartslag toen ik wakker werd was 36 en ik voelde me echt kiplekker. Ik had zin om deze marathon te gaan knallen! Het was nog best even lopen naar de startvakken. De tasinname was zeer goed geregeld in elk geval. Ik stond in het startvak en kende zowaar helemaal niemand. “Dat gebeurt me nou nooit in Nederland”, dacht ik nog. We liepen de brug op en op het midden daarvan was de start. Die was eerder dan gedacht en ik was even aan het klooien met mijn horloge, maar had m op tijd aangedrukt. Ik wilde graag in een pace van ongeveer 5:30 lopen en dat was niet moeilijk. Ik liep echt heerlijk. Had een toffe playlist gemaakt en de langzaam ontwakende stad was prachtig. Het zonnetje kwam als een gouden glans op. Mijn Garmin zei me dat mijn prestatieconditie +6 was. En ja, zo voelde ik dat ook. Tot 25 kilometer liep ik als een koninginnetje, ik voelde me heerlijk, het parcours was prachtig, vlak asfalt, drankposten goed geregeld en eten en drinken gingen zoals gepland. Ik was niet misselijk, zoals in Amsterdam en ik voelde aan alles dat dit ‘m ging worden.

Tot de temperatuur opeens 28 graden werd. Die man met de hamer? Die stond er. De hamer was niet vermoeidheid, of spierpijn. Het was een uitzonderlijke warmte, die ik op geen mogelijkheid kon verlagen. Ik probeerde het water uit de flesjes over mezelf te gooien, over de buff die ik op mijn hoofd had, zodat die langer koud bleef. Ik kon niet meer. Toen ik ook per ongeluk iets uit drukte op mijn telefoon, waardoor ik geen muziek meer had, stopte ik en begon ik met een stukje wandelen om zo die muziek weer aan te krijgen. Ik liep even in de schaduw. Helaas kent het parocurs weinig schaduwrijke delen, dus ik was blij dat ik precies daar even mijn tijd nam. Ik probeerde de pace weer op te pakken, maar binnen no- time had ik het weer zo warm, dit ging hem gewoon niet meer worden. Ik had wel een heerlijke buffer opgebouwd kwa tijd, maar ik zag die marge hard slinken. Ik had gehoopt dat ik mijn reisgenootjes ergens langs de kant zou zien. Zij waren al een tijd geleden gefinisht en het parcours liep dicht langs de start. Helaas.

Op 8 kilometer voor de finish zag ik  Jermaine. Ik was zo blij om een friendly face te zien en Jermaine bleef met me mee lopen en me te motiveren. “Peet, je hoeft je oude tempo van 5:30 nu nog 8 kilometer vol te houden en dan finish je alsnog onder de 4 uur.” We liepen op dat moment in het centrum, een prachige laan met oude gebouwen, palmbomen en heel veel publiek. Ik was – ondanks dat ik het heel heet had- zo aan het genieten van de stad. Ik vertelde hem dat ik liever nog even wat langer wilde genieten van deze race. En dat heb ik gedaan. De finish is over een prachtige blauwe loper op een ponton in het water.

Het publiek langs de kant is geweldig. Het is zo mooi om door de verschillende wijken te lopen. De gouden lijn op de weg is de tourguide onder je voeten.  De palmen staan voor je te juichen. De zeewind geeft je de benodigde zuurstof.

Valencia, je bent Goud!

De medaille van de marathon is echt een fantastische zware, goudkleurige plak in druppelvorm. Hij is echt mooi, ook dát klopt helemaal aan deze wedstrijd.

Dit weekend (25-25 maart) is de halve marathon in Valencia. Of die ook zo mooi is en goed georganiseerd, dat weet ik niet. Maar als je Valencia al hardlopend wilt bekijken, dan is dit misschien best een leuke optie voor je.

Ik ben heel erg blij dat ik deze race heb gelopen en ben mijn reisgenootjes onwijs dankbaar voor de fantastische tijd die ik daar met ze heb gehad.

4 gedachten over “Viva Valencia

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: